Prasowe prawo o ustroju sądów powszechnych

Dzisiaj, całkowicie przypadkiem spożywając poranną kawę dokonałem ciekawego spostrzeżenia. Otóż, jeden z ogólnopolskich dzienników – przy okazji przekazania informacji o nowelizacji KPC – uraczył czytelników informacją, iż „właściciel firmy nie musi iść z pozwem przeciwko swojemu kontrahentowi do sądu gospodarczego. Jego sprawę rozpozna sąd cywilny„.

Oczywiście rozumiem płytszy sens jaki kryje się za tym stwierdzeniem, ale nie można nie przyczepić się do takiego zaprezentowania tematu. Jest ono bowiem co najmniej mylące albowiem sugeruje, że nowelizacja KPC dotycząca likwidacji postępowania odrębnego w sprawach gospodarczych, będzie w jakikolwiek sposób wpływała na właściwość sądów rozpoznających sprawy, które wedle ustawy o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych (nie mówię tutaj o drobnej nowelizacji art. 2). Można by więc błędnie zakładać, że składając pozew w sprawie, która wcześniej byłaby rozpoznana w trybie odrębnym, będziemy go składali do wydziału cywilnego, a nie gospodarczego (a to robi dużą różnicę, mając na względzie ilość i właściwość miejscową wydziałów gospodarczych – w porównaniu do cywilnych).

Otóż, wbrew temu co sugeruje przywołany przeze mnie tekstowo i graficznie nagłówek, ustawa o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych ma się dobrze i obowiązuje nadal. A zatem nadal występując z powództwem w sprawie, która przez ustawę traktowana jest jako sprawa gospodarcza, pozew będziemy składać do wydziału gospodarczego (sądu gospodarczego) właściwego rzeczowo sądu.

Dla formalności, najważniejszy fragment ustawy w obecnym brzmieniu:

art. 1 Rozpoznawanie spraw gospodarczych powierza się sądom rejonowym i sądom okręgowym, w których tworzy się odrębne jednostki organizacyjne (sądy gospodarcze).

art. 2 1. Sprawami gospodarczymi są sprawy ze stosunków cywilnych między przedsiębiorcami w zakresie prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.
2. Ponadto sprawami gospodarczymi są sprawy:
1) określone w ust. 1, choćby którakolwiek ze stron zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej,
2) ze stosunku spółki oraz dotyczące roszczeń, o których mowa w art. 291-300 i art. 479-490 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.3)),
3) przeciwko przedsiębiorcom o zaniechanie naruszania środowiska i przywrócenie do stanu poprzedniego lub o naprawienie szkody z tym związanej oraz o zakazanie albo ograniczenie działalności zagrażającej środowisku,
4) między organami przedsiębiorstwa państwowego,
5) między przedsiębiorstwem państwowym lub jego organami a jego organem założycielskim lub organem sprawującym nadzór,
6) z zakresu prawa upadłościowego i naprawczego,
7) o nadanie klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu, którym jest orzeczenie sądu gospodarczego prawomocne lub podlegające natychmiastowemu wykonaniu albo ugoda zawarta przed tym sądem, jak również innemu tytułowi egzekucyjnemu, obejmującemu roszczenia, które, gdyby były rozpoznawane przez sąd, należałyby do właściwości sądów gospodarczych,
8) o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego opartego na prawomocnym lub podlegającym natychmiastowemu wykonaniu orzeczeniu sądu gospodarczego albo ugodzie zawartej przed tym sądem, jak również innego tytułu wykonawczego obejmującego roszczenie, które, gdyby było rozpoznawane przez sąd, należałoby do właściwości sądów gospodarczych,
9) o ustalenie, że orzeczenie sądu lub rozstrzygnięcie innego organu państwa obcego wydane w sprawie gospodarczej podlega albo nie podlega uznaniu,
10) inne, przekazane przez odrębne przepisy.

Tagi: ,

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s


%d bloggers like this: