Kolejna „duża” nowelizacja procedury cywilnej

Całkiem niedawno w wywiadzie dla Rzeczpospolitej prof. Waltoś narzekał na nadprodukcję w zakresie nowelizacji ustaw proceduralnych, przy czym nowelizacji k.p.c. naliczył już około 120. I coś jest na rzeczy, bo oto w poniedziałkowym (tj. z 18 stycznia 2010 roku) Dzienniku Ustaw opublikowano kolejną ustawę nowelizującą k.p.c. Ustawa wejdzie w życie za trzy miesiące, a więc jest jeszcze sporo czasu na zapoznanie się ze zmianami. Poniżej pozwolę sobie na „wyłowienie” kilku interesujących zmian, które ustawodawca raczył nam sprezentować.

1. Zmiany w zakresie przepisów o pomocy prawnej z urzędu – tj. dostosowanie stanu prawnego do wyroku TK, w którym za niezgodny z Konstytucją uznano zapis wedle którego pomoc prawna z urzędu należała się tylko osobie zwolnionej od kosztów. Skutkiem tej regulacji niewątpliwie będzie wzrost sektora „urzędówkowego” wśród adwokatów.

2. Nowe brzmienie art. 132 k.p.c. – zmiana niewątpliwie istotna – albowiem – w każdej sprawie, w której strony reprezentowane przez fachowych pełnomocników – mają obowiązek bezpośredniego doręczania sobie pism procesowych. Czyli kłania się postępowanie w sprawach gospodarczych (art. 479(9) k.p.c.) natomiast z pewną istotną różnicą. Mianowicie z redakcji przepisu art. 132 k.p.c. wynika, że obowiązek bezpośredniego doręczania pism zaistnieje tylko w sprawach gdzie każda ze stron działa z fachowym pełnomocnikiem. Mając na uwadze możliwość występowania po każdej ze stron więcej niże jednej osoby, które niekoniecznie muszą korzystać z usług adwokata, to siła rażenia tego przepisu znacząco spada. Nie wiem czy taka właśnie była intencja ustawodawcy, ale coś tutaj nie gra, skoro jaka to różnica dla przysłowiowego Kowalskiego czy dostanie list (polecony) z sądu, czy od strony przeciwnej.

3. Możliwość tylko jednokrotnego odroczenia ogłoszenia wyroku – art. 326 k.p.c. o tym pisała nawet Rzeczpospolita. Pozostaje jednak pytanie o skutki niedochowania tego obowiązku. Jeżeli Sąd Najwyższy uzna, że uchybienie to będzie miało takie skutki jak w przypadku procesu karnego (uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania), to wtedy można przypuszczać, że sędziowie będą się pilnowali.

4. Obowiązek pisemnej zmiany powództwa (art. 193 k.p.c.) – za wyjątkiem roszczeń alimentacyjnych. Zmiana niewątpliwie słuszna, albowiem pozwala na uniknięcie sytuacji, w której strona mogłaby powoływać się na nieścisłości protokołu rozprawy, w którym sąd odnotował oświadczenie strony co do zmiany powództwa.

5. Na koniec absolutny hit – art. 603 k.p.c. – czyli rozwianie sporu, jaki sąd jest uprawniony do ustanowienia kuratora dla osoby prawnej. Niektórzy już od dawna rozsądnie twierdzili, że to sąd rejestrowy, ale problem w tym, że nie wynikało to z przepisów. Teraz mamy to czarno na białym, toteż takie iście komediowe sytuacje, jak choćby rozpoznanie sprawy o ustanowienie kuratora dla Elektrim S.A. przez sąd opiekuńczy przejdą do historii.

6. Zmian w ustawie jest znacznie więcej (doręczenia, postępowanie kasacyjne, postępowania odrębne, postępowanie nieprocesowe) ale tak jak pisałem – omówiłem tylko małą ich część i oczywiście zachęcam do zapoznania się z pozostałą. Z resztą chyba nikogo nie trzeba zachęcać.

A na marginesie warto zauważyć, że działa już strona internetowa Rządowego Centrum Legislacji, na której oficjalnie, w formie elektronicznej (PDF, XADES) udostępniane są Dziennik Ustaw i Monitor Polski

Udostępnij:

Tagi:

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s


%d bloggers like this: